Art Education in the Pandemic Period

Abstract

This research aimed to reveal a general view of distance art education in the pandemic process by examining the concepts related to distance art education, distance education technologies, practices, and studies related to distance art education in Turkey and the world. The study was carried out with a qualitative approach. At the data analysis stage, document analysis was implemented by analyzing the relevant literature. From this point of view, digital learning management systems are discussed in the compilation research. In addition, research on art and art education in the pandemic process in Turkey and the world has been presented by taking into account the subject areas, and it has been researched how synchronous and non-synchronous applications of distance education in art education are currently carried out. As a result, distance education in the field of art has now become a necessity. The diversity of resources and the ability of the student to be involved in the education process independently of time stand out as the positive aspects of distance education. It has been determined that there are more teacher and student adaptation problems in applied courses than in theoretical courses. It was concluded that these disruptions focused on physical contact, instant feedback, and problems in the technological infrastructure. On the other hand, it has been seen that blended learning approaches, where distance and face-to-face education are carried out together, are also discussed as an alternative model in art education.

Bu araştırmada, pandemi (COVID-19) döneminde uzaktan sanat eğitimine ilişkin kavramlar, uzaktan eğitim teknolojileri, Türkiye’de ve dünyada uzaktan sanat eğitimine ilişkin uygulamalar ve çalışmalar incelenerek pandemi sürecinde uzaktan sanat eğitimine ilişkin genel bir görünümün ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma, nitel bir yaklaşımla gerçekleştirilmiştir. Verilerin çözümlenmesi aşamasında ise ilgili literatür incelenerek doküman analizi yapılmıştır. Buradan hareketle, derleme niteliğindeki araştırmada, dijital öğrenme yönetimi sistemleri alanlarına ilişkin hususlar tartışılmıştır. Ayrıca Türkiye ve dünyada pandemi sürecinde sanat ve sanat eğitimine ilişkin araştırmalar konu alanları dikkate alınarak sunulmuş, hali hazırda sanat eğitiminde uzaktan eğitime ilişkin eş zamanlı ve eş zamanlı olmayan uygulamaların ne şekilde gerçekleştirildiği araştırılmıştır. Araştırma sonucunda; sanat alanında uzaktan eğitimin artık bir zorunluluk haline geldiği ortaya çıkmıştır. Kaynak çeşitliliği, öğrencinin zamandan bağımsız bir biçimde eğitim sürecine dâhil olabilmesi, uzaktan eğitimin olumlu yönleri olarak göze çarpmaktadır. Uygulamalı derslerde ise teorik derslere göre öğretmen ve öğrenci adaptasyonunda daha fazla aksaklıkların yaşandığı tespit edilmiştir. Bu aksaklıkların fiziksel temas, geri bildirim, teknolojik altyapıda meydana gelen sorunlar üzerinde yoğunlaştığı sonucuna varılmıştır. Öte yandan sanat eğitiminde, uzaktan ve yüz yüze eğitimin birlikte gerçekleştirildiği harmanlanmış öğrenme yaklaşımlarının da alternatif bir model olarak tartışıldığı görülmüştür.