Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Diyabet-Obezite Polikliniğinde takip edilen tip2 diyabetlilerde tedaviye SGLT-2 inhibitörü eklenmesinin ürik asit düzeyine etkisi

Abstract

Tip 2 Diyabetes Mellitus tedavisinde kullanılan nispeten yeni oral antidiyabetik ajanlar olan SGLT-2 inhibitörlerinin temel etki mekanizması üriner glukoz atılımını arttırmaktır. Bununla birlikte ürik asit atılımını da arttırarak diüretik etki gösterdiği bilinmektedir. Fakat klasik diüretiklerden farklı olarak kandaki elektrolit dengesini bozmamaktadır. Çalışmanın amacı SGLT-2 inhibitörü tedavisinin Tip 2 diyabet hastalarında ürik asit düzeyi üzerine etkilerini inceleyerek tedavinin etkinliğini değerlendirmektir. Çalışmaya 1 Haziran 2016- 1 Ocak 2025 tarihleri arasında Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Obezite-Diyabet Polikliniğinde takip edilen Tip 2 Diyabetes Mellitus tanılı ve tedavisine SGLT-2 inhibitörü eklenen 196 hasta dahil edilmiştir. Hastaların bilgileri hastane bilgi sistemi ve hasta dosyaları taranarak elde edilmiştir. Hastaların vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, ürik asit, üre, GFR, kreatinin, HbA1c, açlık plazma glukozu, insülin, C-peptid, sodyum, potasyum, düzeltilmiş kalsiyum ve fosfor değerleri kaydedilerek başlangıç, 3. ay ve 6. ay değerleri karşılaştırılmıştır. Ayrıca hastalar SGLT-2 inhibitörü başlanmadan önceki ürik asit düzeyine göre kadınlarda 2-6 mg/dL, erkeklerde 2-7 mg/dL normal aralığının; altında ve fenofibrat kullanan hastalar, bu aralıkta olan hastalar, üstünde olan hastalar olarak üç gruba ayrılmıştır. Hastaların başlangıç, 3. ay ve 6. ay ürik asit değerleri gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Çalışma hastaları tiyazid grubu ve loop diüretikleri(furosemid) kullananlar ile kullanmayanlar olarak gruplandırılmıştır. Hastaların başlangıç, 3. ay ve 6. ay ürik asit değerleri gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin %69,7'si (n=136) kadın, %30,3'ü (n=59) erkektir. Bireylerin yaş ortalamasının 55,28±9,69 yıl olduğu belirlenmiştir. Ürik asit değerlerinin zamana bağlı üç ölçümü (0. ay, 3. ay, 6. ay) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (?2=104,796, p<0,001). Zamana göre bireylerin ürik asit değeri ortalaması azalmaktadır. Bireylerin ürik asit sınıflaması oranlarının zamana bağlı üç ölçümü (0. ay, 3. ay, 6. ay) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (?2=46,941, p<0,001). Tiyazid-Furosemid kullananlarda ve kullanmayanlarda ürik asit değerlerinin zamana bağlı üç ölçümü (0. ay, 3. ay, 6. ay) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0,001). Her iki grupta da ürik asit değeri ortalaması azalmaktadır. HbA1c, açlık plazma glukozu, insülin, C-Peptit, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi değerlerinin zamana bağlı üç ölçümü (0. ay, 3. ay, 6. ay) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Bu parametrelerin zamana göre ortalaması azalmaktadır. Üre ve fosfor değerlerinin zamana bağlı üç ölçümü (0. ay, 3. ay, 6. ay) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Zamana göre bireylerin üre ve fosfor değerleri ortalaması artmaktadır. GFR, kreatinin, sodyum, potasyum ve kalsiyum değerlerinin zamana bağlı üç ölçümü (0. ay, 3. ay, 6. ay) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Çalışmamızda SGLT-2 inhibitörlerinin glisemik parametreler ve kilo kontrolü üzerinde iyileştirici etkisi gösterilmiştir. Aynı zamanda bu ajanların elektrolit dengesini bozmadan ürik asit düzeyinde azalma sağladığı tespit edilmiştir. Bu sonuçlar bize SGLT-2 inhibitörlerinin ürikozürik etkisinin tedavide kullanılabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Ürik asit, SGLT-2 inhibitörü, Tip 2 diyabet

The primary mechanism of action of SGLT-2 inhibitors, which are relatively new oral antidiabetic agents used in the treatment of Type 2 Diabetes Mellitus, is to increase urinary glucose excretion. Additionally, they are known to exert a diuretic effect by increasing uric acid excretion. However, unlike classical diuretics, they do not disrupt the electrolyte balance in the blood. The aim of this study is to evaluate the effects of SGLT-2 inhibitor treatment on uric acid levels in patients with Type 2 diabetes and to assess the efficacy of the treatment. The study included 196 patients diagnosed with Type 2 Diabetes Mellitus who were followed at the Endocrinology and Metabolism Diseases Obesity-Diabetes Clinic of Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital between June 1, 2016, and January 1, 2025, and whose treatment was supplemented with an SGLT-2 inhibitor. Patient data were obtained by reviewing hospital information systems and patient files. Body weight, body mass index, uric acid, urea, GFR, creatinine, HbA1c, fasting plasma glucose, insulin, C-peptide, sodium, potassium, corrected calcium, and phosphorus levels were recorded and baseline, 3rd month, and 6th month values were compared. Additionally, patients were divided into three groups according to their uric acid levels before starting SGLT-2 inhibitor treatment: below normal range (2-6 mg/dL for females, 2-7 mg/dL for males) including those using fenofibrate; within the normal range; and above the normal range. The uric acid levels at baseline, 3rd month, and 6th month were compared among these groups. Patients were also grouped based on the use of thiazide and loop diuretics (furosemide) and non-users. Uric acid levels at baseline, 3rd month, and 6th month were compared between these groups as well. Of the participants, 69.7% (n=136) were female and 30.3% (n=59) were male. The mean age of the participants was determined to be 55.28 ± 9.69 years. A statistically significant difference was found among the three time-point measurements of uric acid levels (baseline, 3rd month, 6th month) (?2=104.796, p<0.001). The average uric acid level of individuals decreased over time. A statistically significant difference was also found in the distribution of uric acid classification ratios over the three time measurements (?2=46.941, p<0.001). Statistically significant differences were observed in uric acid levels over time in both thiazide-furosemide users and non-users (p<0.001), with mean uric acid levels decreasing in both groups. Statistically significant differences were also found over time in HbA1c, fasting plasma glucose, insulin, C-peptide, body weight, and body mass index values (p<0.05), with averages decreasing over time. Urea and phosphorus levels showed statistically significant increases over the three time measurements (p<0.05). No statistically significant differences were found over time in GFR, creatinine, sodium, potassium, and calcium levels (p>0.05). Our study demonstrated the beneficial effects of SGLT-2 inhibitors on glycemic parameters and weight control. Additionally, these agents were found to reduce uric acid levels without disturbing electrolyte balance. These results suggest that the uricosuric effect of SGLT-2 inhibitors may be useful in treatment. Keywords: Uric acid, SGLT-2 inhibitor, Type 2 diabetes