Prostat kanserinde PDL-1 ekspresyonunun regulasyonunda, PI3K ve JAK/STAT yolaklarının etkisi ve prognostik rolü

Abstract

AMAÇ: Prostat kanseri gelişiminde en iyi bilinen yolaklar arasında JAK/STAT, PTEN üzerinden fosfoinositid 3-kinaz (PI3K) ve PD-1/PDL-1 yolakları gelmektedir. Bu çalışmada STAT-1, STAT-3 ekspresyonları ve PTEN kaybı ile PDL-1 ilişkisi ve bu yolakların prostat kanseri prognozu üzerine etkisi incelendi. METOD: Çalışmamıza 2011-2017 yılları arasında küratif amaçlı radikal prostatektomi yapılan ve düzenli takip edilen hastalar dahil edildi ve retrosepktif olarak tarandı. Radikal prostatektomi materyalleri elde edildikten sonra deparafinizasyon işlemi uygulandı ve 3 mikronluk kesitler alındı. STAT-1, STAT-3, PTEN ve PDL-1 immünhistokimyasal boyamaları yapıldıktan sonra uzman genitoüriner patolog tarafından doku kesitleri klinik ve histopatolojik dataya kör olacak şekilde incelendi. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 100 hastanın immünhistokimyasal değendirmesinde PDL-1 overekspresyonu olan 11 hastanın 9'unda aynı zamanda STAT-1 boyanma yoğunluğu da orta ve yüksek düzeydeydi ve istatistiksel anlamlı bir ilişki mevcuttu (%81,9 vs %56,2, p=0,014). Aynı zamanda STAT-1 H-Skoru, PDL-1 overekspresyonu olanlarda olmayanlara göre daha yüksek düzeydeydi (4,09 vs 2,57 , p=0,021) (Tablo-10). Biyokimyasal rekürrenssiz ve klinik progresyonsuz sağkalımların univariate analizinde STAT-1, STAT-3 ve kombine PDL-1'in sağkalım üzerine etkileri saptanırken, multivariate analizde biyokimyasal rekürrenssiz sağkalım açısından STAT-1 boyanma yoğunluğu ve radikal prostatektomi ISUP grade'i; klinik progresyonsuz sağkalım açısından ise STAT-1 H-skoru ile radikal prostatektomi ISUP grade'i bağımsız risk faktörleriydi. SONUÇ: PDL-1 regulasyonunda STAT-1 orta ve yüksek düzeyde ekspresyonu rol oynamaktadır. STAT-1 ekspresyonu ve radikal prostatektomi ISUP grade'i radikal prostatektomi sonrası biyokimyasal rekürrens ve klinik progresyonu öngörmemizi sağlayabilir.Objective: Among the well-known pathways in prostate cancer development are JAK/STAT, phosphoinositide 3-kinase (PI3K) via PTEN loss, and PD-1/PDL-1 pathways. In this study, the relationship between STAT-1, STAT-3 expressions and PTEN loss with PDL-1 and the effects of these pathways on prostate cancer prognosis were examined. Method: Patients who underwent curative radical prostatectomy between 2011 and 2017 and who were followed up regularly were included in our study and were reviewed retrospectively. After radical prostatectomy materials were obtained, deparaffinization procedure was applied and 3 micron tissue sections were cut. After STAT-1, STAT-3, PTEN and PDL-1 immünohistochemical staining was performed, tissue sections were examined by a specialist genitourinary pathologist in a blinded manner to clinical and histopathological data. Results: In the immünohistochemical evaluation of 100 patients included in the study, 9 of 11 patients with PDL-1 overexpression also had a moderate and high STAT-1 staining intensity, and there was a statistically significant relationship (81.9% vs 56.2%, p = 0.014) . At the same time, STAT-1 H-Score was higher in those with PDL-1 overexpression than those without (4.09 vs 2.57, p = 0.021) (Table-10). While in univariate analysis effects of STAT-1, STAT-3 and combined PDL-1 on biochemical recurrence-free and clinical progression-free survival were determined, in multivariate analysis STAT-1 staining density and radical prostatectomy ISUP grade in terms of biochemical recurrence-free survival; STAT-1 H-score and radical prostatectomy ISUP grade in terms of clinical progression-free survival were independent risk factors. Conclusion: Moderate and high expression of STAT-1 plays an important role in PDL-1 regulation. STAT-1 expression and radical prostatectomy ISUP grade may be used as predictors of biochemical recurrence and clinical progression after radical prostatectomy.