HEIDEGGER’İN VARLIK VE ZAMAN’INDA DÜNYA VE ANLAMLILIK

Abstract

Bu makalede Hecdegger’in Varlık ve Zaman adlı eserinde dünya ve anlamlılık\rTeması ele alınıyor. Söz konusu eserde yer alan §17 ve §18 şerh ediliyor ve bu\rBağlamda da el-altındalık gönderme, İşaret, ilgililik, olmaya bırakma, dünya,\rDünyasallık gibi filozofun çokça başvurduğu kavramlar analiz ediliyor. Varlık\rVe Zaman’da, Dasein’ın varlıktaki merkezi ve ayrıcalıklı rolü esas alınıyor. Bu\rÇerçevede anlamlılığın Dasein’ın eşya ile teoriye öncel ilişkisinden kaynaklandığı ortaya konuyor. Son tahlilde dünyaya anlam verenin dünya-da-olma olarak\rDasein olduğu görülmektedir. Ne var ki burada anlam-verme bilinen anlamda\rİdealizme dayanmayıp Dasein’ın gündelik yapıp-etmeleri, kısacası pratik faaliyetleri içinden meydana gelmektedir. Varlık ve Zaman’da Dasein şeyleri soyutlama yoluyla düşünen bir varolan olarak değil de, daha ziyade onlarla somut\rYaşantı içinde İş gören bir varolan olarak resmedilmektedir. Şu halde anlam/lılı\rBu eserde Theoria (temaşa) düzeyinde değil de, daha ziyade praksis (İşgörme)\rDüzeyinde kavranıp betimlenmektedir. Demek ki esasta dünya teorik bir ilgiyle\rKendisini seyrettiğim ve üzerine önermeler kurduğum bir şey ya da şeyler bütünü değildir; ama ona doğru davrandığım ve ona soğrulduğum gündelik meşgalelerimde açığa çıkan bir ilişkiler ya da göndermeler sistemi ve nihayetinde de\rBir anlamlılık ağıdır. Sonuçta, bu analizlerde dünyaya içkin anlamlılık öncelikle \rVe bilhassa gündelik olandan yani somut ilişkilerden hareketle göz önüne serilmektedir.\r