The Importance of Simulation in Medical Education and Improving the Emergency Team Performance on Cardiopulmonary Resuscitation by Using Simulation-Based Education

Abstract

Objective: This study investigated the importance of simulation in medical education, whether simulation training enhances team performance in cardiopulmonary resuscitation, and what measures are necessary to improve the quality of medical education. Materials and Methods: The study was conducted by the Department of Emergency Medicine, Faculty of Medicine, Gaziantep University. 120 third-year medical students were divided into 4 groups and given Basic Life Support training. The training methods employed were traditional training, training using a simple mannequin simulation method, training with a high-tech mannequin simulation method, and self-training. Checklists were used for team performance assessment. Results: There was no significant difference between the distributions of all groups according to gender and age averages (p=0.311, p=0.217, respectively). It was tested that the theoretical knowledge levels of all groups increased after the training (p<0.001, for all). There was no significant difference between the groups in this increase (p=0.067). However, this increase in theoretical knowledge levels was not compatible with the increase in team performance levels. The two groups trained with simulation were found to be significantly more successful than the other groups in team performance and skill competence (p<0.001). There was no significant difference in performance assessments between these two groups trained with simulation (p=1.000). There was no significant difference in team performance between the group trained with the traditional method and the self-trained group (p=1.000), but the self-trained group was more successful in skill assessment (p=0.018). According to the applied survey results, the students' self-confidence generally increased (p<0.001). The checklists used for performance assessments showed excellent correlation among themselves (p<0.001). Conclusion: Simulation training technique increases team performance, skill level and students' self-confidence in managing complex events such as resuscitation. Therefore, it should be integrated into medical education.

Amaç: Bu çalışmada tıp eğitiminde simülasyonun önemini, simülasyonla eğitimin kardiyo-pulmoner resüsitasyonda takım performansını artırıp artırmadığını ve tıp eğitiminin kalitesini artırmak için yapılması gerekenleri araştırdık. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı tarafından yürütüldü. Tıp fakültesi 3. Sınıf öğrencilerinden 120 kişi 4 gruba ayrılarak Temel Yaşam Desteği eğitimi verildi. Eğitim yöntemleri olarak; geleneksel yolla eğitim, basit manken üzerinde simülasyon yöntemi ile eğitim, yüksek teknoloji içeren manken üzerinde simülasyon yöntemi ile eğitim ve kendi kendine eğitim yöntemleri uygulandı. Takım performansı değerlendirmesi için kontrol listeleri kullanıldı. Bulgular: Tüm grupların cinsiyet ve yaş ortalamalarına göre dağılımları arasında anlamlı fark yoktu (sırasıyla; p=0,311, p=0,217). Tüm grupların teorik bilgi düzeylerinin eğitimler sonrası arttığı test edildi (p<0,001). Bu artışta gruplar arasında anlamlı bir farklılık yoktu (p=0,067). Ancak teorik bilgi düzeylerindeki bu artış takım performansı düzeylerindeki artışla uyumlu değildi. Takım performansı ve beceri yeterliliğinde simülasyonla eğitilen 2 grup diğer gruplara göre anlamlı ölçüde daha başarılı bulundu (p<0,001). Simülasyonla eğitilen bu iki grubun arasında performans değerlendirmelerinde anlamlı bir fark yoktu (p=1,000). Geleneksel yöntem ile eğitilen grupla kendi kendine eğitim alan grup arasında takım performansı açısından anlamlı bir fark yoktu (p=1,000) ancak beceri değerlendirmesinde kendi kendine eğitim alan grup daha başarılı oldu (p=0,018). Uygulanan anket sonuçlarına göre öğrencilerin kendine olan güveni genel olarak artmıştı (p<0,001). Performans değerlendirmeleri için kullanılan kontrol listeleri kendi aralarında mükemmel düzeyde korelasyon göstermekteydi (p<0,001). Sonuç: Simülasyonla eğitim tekniği resüsitasyon gibi karmaşık olayların yönetilmesinde takım performansını, beceri düzeyini ve öğrencilerin kendilerine olan güvenlerini artırmaktadır. Bu nedenle tıp eğitimine entegre edilmesi gerekmektedir.