Deleuze ve Guattari’de Öznenin Şizoanalitik Özgürlüğü ve Arkaplanı
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Deleuze ve Guattari öznenin özgürlüğünü, onun kendisi olarak, hiçbir temsil sistemine boyun eğmeden var olmasıyla açıklar. Çünkü temsil, kendisi dışında olan bir şeye ihtiyaç duymaktadır. Öznenin özgürlüğü için insan üzerinde hâkimiyet kuran rejimlere yönelik Marx’ın kapsamlı eleştirisi Deleuze ve Guattari için bir başlangıç oluşturur. Ancak Marx’ın Platon’dan beri devam eden kronolojik zaman anlayışı içinde diyalektiği benimsemiş olması da eleştirilmesi gereken durumdur. Bu bakış açısı aslen Deleuze’un felsefi yaklaşımında biçimlenmiştir. O, Platon’dan beri devam eden idealizme karşıt olarak fark kavramını bir kendilik olarak materyalist bir düşünce içinde tasarlar. Zira pozitif fark, onu düşünülebilir olmasını sağlayabilecek herhangi bir bağı dışlar. Öznenin varlığını da özgürce kendisinin oluşturması üzerine kurar. Oysa psikanaliz bu temsilci düşünceyi ailede ödipus kompleksi aracılıyla yeniden kurmuştur. Psikanalizdeki temsilci yaklaşım yerine şizofrenik süreç içindeki serbest çağrışımlar Deleuze ve Guattari için insan özgürlüğü için tercih edilmelidir.
Deleuze and Guattari describe liberty of subject as itself existing to be unsu- bordinated to any representational system. Because representation needs to be related to something else out of itself. For the liberty of subjects, Marx’s extensive criticism of the regimes dominating over human beings gives a base for Deleuze and Guattari in their thoughts. Nevertheless Marx’s adoption of dialectics as part of the chronological time understanding since Plato deserves criticism for them as well. Deleuze contrives “difference” as a term that is itself in the materialistic thought opposing idealism since Plato, as positive difference rejects any linkage that makes it idea. In Deleuze’s viewpoint, identity of being establishes itself on free desire. However, psychoanalysis establishes representational system in family through Oedipus comp- lex. According to Deleuze and Guattari, for human liberty, free associations during schizophrenic processes must be preferred instead of representational approach in psychoanalysis.










