Farklı üvea hastalıklarında arka vitre dekolmanı dinamiklerinin ve vitreomaküler arayüzey patolojilerinin incelenmesi

dc.contributor.advisorEsen, Fehim
dc.contributor.authorÇelebi, Medine
dc.date.accessioned2025-05-08T10:37:15Z
dc.date.issued2022
dc.departmentİMÜ, Enstitüler, Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
dc.description.abstractAMAÇ: Arka vitre dekolmanı birçok faktör tarafından etkilenebilen fizyolojik bir süreçtir. Bu araştırmanın amacı oküler inflamasyonun arka vitre dekolmanı dinamikleri ve ilgili vitreomaküler arayüzey patolojilerinin gelişimi üzerine etkisini incelemektir. YÖNTEM: İMÜ Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi, Göz Hastalıkları Kliniği üvea biriminde takipli 870 üveit hastasının dosyaları retrospektif olarak incelendi. Optik koherens tomografi (OCT) görüntüleri görüntüleme sisteminde kayıtlı olan 533 hasta (238 erkek, 295 kadın, yaş ortalaması:42,3 yıl) tamamının görüntülerine erişilerek ve 300 sağlıklı kontrol (132 erkek, 168 kadın, yaş ortalaması:39,5 yıl) ile karşılaştırıldı. Tüm OCT görüntüleri yeniden incelenerek; Vitreomaküler Traksiyon Çalışma Grubu sınıflama kriterleri'ne göre arka vitre dekolmanı (AVD), epiretinal membran (ERM), maküla deliği, lamellar maküla deliği, psödohole, vitreomaküler traksiyon ve vitreoşizis lezyonları tanımlandı ve evrelendi. BULGULAR: AVD sıklığı üveit hastaları ile sağlıklı kontroller arasında benzerdi (p=0.177). Ancak 40 yaşının üzerindeki hastalarda AVD gelişim oranı 40 yaş ve altı hastalara kıyasla daha yüksekti (p=0.001). ERM gelişimi ise üveit hastalarında sağlıklı kontrollere kıyasla artmıştı (p<0.001). Ayrıca arka üveit ve orta üveit hastalarında ERM gelişim oranı ön üveit hastalarına kıyasla daha fazlaydı (p<0.001). Ancak non-enfeksiyöz ve enfeksiyöz üveit hastaları arasında ERM gelişimi açısından fark izlenmedi (p=0.12). Lamellar maküla deliği ile psödohole gelişimi oldukça nadir olup, hastalar ile kontroller arasında bu lezyonların oranları açısından anlamlı fark saptanmadı. Tam kat maküla deliği serimizdeki hastalar arasında izlenmedi SONUÇ: Üveit arka vitreus dinamikleri üzerine etki göstermemektedir. Ancak ERM gelişimi üveit hastalarında anlamlı olarak artmaktadır. ERM gelişimi üveitin etiyolojik özelliklerinden etkilenmezken, inflamasyonun anatomik lokalizasyonu ERM gelişimini anlamlı olarak etkilemektedir. Diğer vitreomaküler arayüzey patolojileri ise üveit hastalarında oldukça nadirdir.
dc.description.abstractPURPOSE: Posterior vitreous detachment is a physiological process that can be affected by various factors. The aim of this study was to evaluate the influence of uveitis on posterior vitreous detachment dynamics and related vitreomacular interface pathologies. METHODS: The files of 870 uveitis patients followed at IMU Goztepe Prof. Dr. Suleyman Yalcın City Hospital, Ophthalmology Department, Uveitis Division were retrospectively studied. The optical coherence tomography (OCT) images of 533 patients (238 male, 295 female, mean age:42,3 years) could be reached through the data base and were compared with the OCT images of 300 healthy control subjects (132 male, 168 female, mean age:39,5 years). All OCT images were reviewed again and were classified according to Vitreomacular Traction Study Group criteria for the presence and grading of posterior vitreous detachment (PVD), epiretinal membrane (ERM), macular hole, lamellar macular hole, pseudohole, vitreomacular traction and vitreoscisis. RESULTS: PVD rate was similar between the patients and control subjects (p= p=0.177). PVD was more common in patients above the age of 40 compared to the patients at the age of 40 and below (p=0.001). ERM was more common in patients with uveitis compared to controls (p<0.001). Patients with intermediate and posterior uveitis had significantly increased rates of ERM development compared to anterior uveitis patients (p<0.001). However, there was no significant difference between non-infectious and infrectious uveitis patients for ERM development (p=0.12). Lamellar macular hole and pseudohole development was quite rare among patients with uveitis, the rates of these lesions were not significantly different from the heathy controls. None of the patients had full thickness macular hole. RESULTS: Uveitis did not affect posterior vitreous detachment dynamics. However, ERM development was significantly increased in patients with uveitis. Anatomical location of uveitis also affected ERM development rate, while uveitis etiology did not affect its prevalence. Other vitreomacular interface pathologies were rare among patients with uveitis.
dc.identifier.endpage84
dc.identifier.startpage1
dc.identifier.urihttps://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=5XiSE4yCP_gmnukpMEp65dxTiiPgt7CeYmWVRP2Z1DImKpHBO5qIE9TbyHZxM6CJ
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.14730/1399
dc.identifier.yoktezid714304
dc.institutionauthorÇelebi, Medine
dc.language.isotr
dc.publisherİstanbul Medeniyet Üniversitesi
dc.relation.publicationcategoryTez
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TEZ_20250302
dc.subjectGöz Hastalıkları
dc.subjectEye Diseases
dc.subjectÜveit
dc.subjectoptik koherans tomografi
dc.subjectvitreomaküler arayüzey
dc.subjectarka vitre dekolmanı
dc.titleFarklı üvea hastalıklarında arka vitre dekolmanı dinamiklerinin ve vitreomaküler arayüzey patolojilerinin incelenmesi
dc.title.alternativeA comprehensive analysis of posterior vitreousdetachment dynamics and vitreomacular interfacepathologies in patients with different uveitis entities
dc.typeSpecialist Thesis

Dosyalar

Orijinal paket

Listeleniyor 1 - 1 / 1
Yükleniyor...
Küçük Resim
İsim:
Tam Metin / Full Text
Boyut:
2.5 MB
Biçim:
Adobe Portable Document Format