Cezayir'in Mali'deki 2012 krizine yönelik arabuluculuk faaliyetleri

Abstract

Geçmişten günümüze uluslararası toplum üyeleri arasında pek çok uyuşmazlık yaşanmış ve bunların barışçıl yollarla çözülmesi için çeşitli yöntemler geliştirilmiştir. Arabuluculuk, bu yöntemlerin en etkili olanlarından biridir. Mali Devleti'nin yaşadığı 2012 krizinde de bu yöntem uygulanmıştır. Mali'nin bağımsızlık sürecinde ortaya çıkan Tevarık Devleti kurma fikri ülkede yaşanan kuraklık, organize suç örgütlerinin faaliyetleri, ekonomik zayıflık, Tevarık siyasi elitinin egemenlik mücadelesi ve hükümetin yanlış politikalarından etkilenmiştir. Bu durum ülkenin ikiye ayrılmasına yol açan bir uyuşmazlığı beraberinde getirmiştir. Cezayir, Mali Hükümeti ile isyancılar arasındaki bu uyuşmazlığın giderilmesi için 1990'daki ayaklanmada Tamanrasset Anlaşması'nın, 2005'teki ayaklanmada Cezayir Anlaşması'nın ve 2012'deki ayaklanmada Mali'de Barış ve Uzlaşma Anlaşması'nın imzalanmasında arabuluculuk faaliyetlerinde bulunmuştur. Bu çalışma, arabuluculuk yönteminde etkili kabul edilen bölgesel liderlerin arabuluculuğuna örnek olması bakımından Cezayir'in 2012 krizindeki rolüne odaklanmaktadır. Mali Hükümeti ile isyancılar arasında yeniden alevlenen uyuşmazlığı çözmeye yönelik Cezayir'in arabuluculuk sürecini ve bu arabuluculuğun kriz üzerindeki sonuçlarını ele alarak literatüre katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu tez çalışması, Cezayir'in bir arabulucu olarak çatışmanın şiddet düzeyini sınırlayıp, tarafları bir anlaşma imzalamaya ikna ederek başarılı olduğu sonucuna varmaktadır.From history to the present, there have been many conflicts among the members of the international community and various methods have been developed to resolve them peacefully. Mediation is accepted as one of the most effective methods. This method was also implemented in the crisis of the State of Mali in 2012. The idea of establishing a Tuareg state that emerged during the Mali's independence process influenced by the drought, activities of organized crime organizations, economic weakness, the struggle for sovereignty of the Tewarik political elite and wrong policies. This case brought about a conflict that led to the division of the country into two. Algeria acted as a mediator between the Mali government and the insurgents in the signing of the Tamanrasset Agreement in the 1990 uprising, the Algerian Agreement in the 2005 uprising, and the Peace and Reconciliation Agreement in Mali in the 2012 uprising in the settlement of this conflict. This study focuses on the role of Algeria in the 2012 crisis as an example of the mediation attempts of regional leaders who are considered effective in the mediation method. It aims to contribute to the literature by addressing Algeria's mediation process to resolve the re-ignited conflict between the Mali government and the rebels and the impact of this mediation on the crisis. This thesis concludes that Algeria was successful as a mediator by limiting the violence level of the conflict and convincing the parties to sign an agreement.