Diyabetik Hastalarda Bütünlük Duygusu ile Glisemik Kontrol İlişkisi

Abstract

Amaç: Bütünlük (tutarlılık) duygusu, kişilerin sağlığına olumlu katkıda bulunacak şekilde stresle başa çıkma durumlarını yansıtan bir kavramdır. Bu kavramın kronik hastalıklarla ilişkisi ilgi çekmiştir. Buradan yola çıkarak çalışmamızda Obezite polikliniğimize başvuran diyabetli hastalarda bütünlük (tutarlılık) duygusu ile glisemik kontrol arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya 10 yıldan az süredir diyabeti olan, üç ay arayla ölçülen iki HbA1c değeri arasındaki sürede tedavi değişikliği yapılmamış olan 319 Tip 2 Diyabet tanılı hasta dahil edildi. Hastalar polikliniğimize başvurduklarında ölçülen HbA1c düzeyine göre iki gruba ayrıldı. HbA1c düzeyi 7 ve üstünde olanlar glisemik kontrolü kötü olan, HbA1c düzeyi 7’nin altında olanlar glisemik kontrolü iyi olanlar gruba alındı. Glisemik kontrolü iyi ve kötü olan grup arasındaki depresyon, anksiyete ve bütünlük (tutarlılık) duygusu karşılaştırıldı. Ölçümler arasındaki farklılıkları test etmek amacıyla; parametrik testler için bağımsız örneklem t testi, parametrik olmayan testler için Mann-Whitney-U testi, kategorik ölçümlerin arasındaki farklılıkları incelemek için Pearson Kikare analizi kullanılmıştır. Bulgular: Glisemik kontrolü iyi ve kötü olan grup arasında depresyon, anksiyete ve bütünlük (tutarlılık) duygusu açısından ilişki bulunamamıştır (p=0,441; p=0,688; p=0,761). Sonuç: Çalışmamızda glisemik kontrol ve bütünlük duygusu arasında ilişki bulunamamıştır