Spontan vajinal doğumda uygulanan epidural analjezinin plasental oksijenasyon üzerine etkisinin nırs ile değerlendirilmesi

Abstract

Normal doğum ağrısı deneyimlenen en şiddetli ağrılardan biridir. Bu ağrının rahatsız edici etkisi dışında gebe ve fetüs üzerinde istenmeyen etkileri olabilir. Stres nedenli salınan katekolaminler plasental kanlanmada azalmaya neden olabilir. Epidural analjezi doğum ağrısında altın standart analjezik yöntemdir ve bu istenmeyen etkileri önleyebilir. Biz de çalışmamızda epidural analjezinin plasenta oksijenasyonu üzerine etkisini NIRS ile değerlendirmeyi planladık. Plasental near infrared spectroscopy (NIRS) takibinin fetal iyilik halinde bir gösterge olup olamayacağını değerlendirmek için kord kan gazı ve APGAR skorlarıyla ilişkisini değerlendirdik. Çalışmamız Sağlık Bakanlığı İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu onayı (Etik Kurul Karar No:2023/0208) ile Sağlık Bakanlığı Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine başvuran, spontan vajinal doğum planlanan gebeler ile yapıldı. İşlem öncesi olguların tümü çalışma hakkında bilgilendirildi. Çalışmaya tekil gebelik, 37- 41 gebelik haftası, baş prezantasyonu, anterior, lateral ya da fundal plasenta yerleşimli gebeler dahil edildi. İntrauterin gelişme geriliği (İUGG), oligohidroamniyoz, polihidroamniyoz, preeklampsi, koagülopati, epidural analjezi uygulanacak bölgede yara ya da enfeksiyon, lokal anestezik alerjisi, önemli derecede periferik nöropati ve nörojenik bozukluklar, plasentanın posterior yerleşimi, ultrason ile ölçülen cilt plasenta mesafesi> 4 cm olması dışlanma kriteri sayıldı. Epidural analjezi grubu (EAG) 26 gebe, epidural tercih etmeyen kontrol grubu (KG) da 26 gebe olarak planlandı. Tüm gebelerin demografik verileri not edildi. Gebelik haftası, gravide, parite, ek hastalık ve sigara öyküsü sorgulandı. Kan basıncı takipleri epidural analjezi başlangıcından yarım saat sonra yapıldı. Doğum sonrası tüm yenidoğanların kan gazı analizleri ve APGAR skorları not edildi. 4 cm servikal dilatasyondan doğuma kadar geçen süre de kardiyotokografi (KTG) ve NIRS verileri kayıt altına alındı. Çalışmaya katılan gebelerin demografik verileri, gebelik haftası, ortalama arter basıncı, doğum süresi iki grup arasında istatistiksel anlamlı fark göstermedi. Epidural analjezi uygulanan grupta ortalama NIRS değerinde anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. NIRS ortanca değeri epidural yapılmayan hastalarda 90,3 (88,94-93,03) iken, yapılan hastalarda 91,97 (90,14-94,19) olarak hesaplanmıştır ve bu fark istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur (p=0,035). Yenidoğan kord kan gazları değerlendirirken pH?7,20 ve pH>7,20 olarak ayrılmıştır. NIRS takiplerinde deoksijenasyon sayısı ve deoksijenasyon hızları pH?7,20 grubu tanımada istatistiksel anlamlı bulunmuştur (p<0,001) (p=0,011). Sonuç olarak; epidural analjezi plasenta oksijenasyonunu artırıyor olabilir. Bunun nedeni plasenta kanlanmasında iyileşme olabilir. Aynı zamanda NIRS takiplerinde deoksijenasyon sayısı, fetal iyilik halini değerlendirmek için KTG'ye destekleyici bir test olabilir.

Normal labor pain is one of the most intense pains experienced. Apart from the uncomfortable effect of this pain, it may have undesirable effects on the pregnant woman and fetus. Stress-induced release of catecholamines may cause a decrease in placental blood supply. Epidural analgesia is the gold standard analgesic method in controlling labor pain and can prevent these undesirable effects. In our study, we planned to evaluate the effect of epidural analgesia on placental oxygenation by NIRS. To assess whether placental NIRS monitoring can be an indicator of fetal well-being, we evaluated the relationship with cord blood gas and APGAR scores. Our study was conducted with the approval of the Ministry of Health Istanbul Medeniyet University Goztepe Training and Research Hospital Clinical Research Ethics Committee (Ethics Committee Decision No: 2023/0208) with pregnant women who were admitted to the Gynecology and Obstetrics Clinic of the Ministry of Health Goztepe Prof. Dr. Suleyman Yalcin City Hospital and planned spontaneous vaginal delivery. All subjects were informed about the study before the procedure. Singleton pregnancy, 37 to 41 weeks gestational age, head presentation, anterior, lateral or fundal placenta location were included in the study. Exclusion criteria were intrauterine growth retardation (IUGR), oligohydramnios, polyhydramnios, preeclampsia, coagulopathy, wound or infection at the site of epidural analgesia, local anesthetic allergy, significant peripheral neuropathy and neurogenic disorders, posterior placental location, and skin placental distance > 4 cm measured by ultrasound. The epidural analgesia group (EAG) consisted of 26 pregnant women and the control group (CG), which did not prefer epidural, consisted of 26 pregnant women. Demographic data of all pregnant women were noted. Gestational week, gravidity, parity, comorbidity and smoking history were questioned. Blood pressure monitoring was performed half an hour after the onset of epidural analgesia. Blood gas analysis and APGAR scores of all newborns were noted after delivery. From 4 cm cervical dilatation until delivery, cardiotocography (CTG) and NIRS data were recorded. Demographic data, gestational week, mean arterial pressure, and duration of labor of the pregnant women who participated in the study did not show statistically significant differences between the two groups. There was a significant difference in the mean NIRS value in the epidural analgesia group. The median NIRS value was 90.3 (88.94-93.03) in patients without epidural analgesia and 91.97 (90.14-94.19) in patients with epidural analgesia and this difference was statistically significant (p=0.035). Neonatal cord blood gases were divided into pH?7.20 and pH>7.20. In NIRS follow-up, the number of deoxygenation and deoxygenation rates were statistically significant in defined the pH?7.20 group (p<0,001, p=0,011). In conclusion; epidural analgesia may increase placental oxygenation. This may be due to improvement in placental blood supply. At the same time, the deoxygenation count in NIRS follow-up may be a supportive method to CTG to assess fetal well-being.