Cerrahi tedavi uygulanmış ayak bileği kırıklı hastaların distal tibio-fibular eklem anatomisindeki değişiklikler ile kısa dönem klinik sonuçlar arasındaki ilişki

Abstract

AMAÇ Bu çalışmada opere ayak bileği kırıklarında distal tibiofibular eklem anatomisindeki değişikliklerin belirlenmesi ve bu değişiklikler ile klinik sonuçlar arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlandı. Ayrıca sindesmoz tespitli ve tespitsiz hastaların radyolojik ve klinik sonuçları karşılaştırıldı. YÖNTEM 241 hastadan 30 tanesi çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşıladı ve analiz edildi. Tüm hastalar ortalama 37.6 ay (dağılım 18-54 ay) takip sonrasında radyolojik ve klinik olarak değerlendirildi. Radyolojik incelemede bilateral ayak bilek BT (yaralı ve sağlam taraf), klinik sonuçların incelenmesinde AOFAS, OMAS ve VAS-ağrı skorlaması kullanıldı. Yaralı ve sağlam ayak bileği aksiyel BT kesitleri ile distal tibiofibular eklemin redüksiyonunu değerlendirmede 4 metod kullanıldı. Metod 1'de; tibia ve fibulanın en çıkıntılı anterior noktaları arasındaki mesafe(Aİ) ve tibia ve fibulanın en çıkıntılı posterior noktaları arasındaki mesafe(Pİ) ölçüldü. Metod 2'de; fibulanın anterior köşesinin tibiaya dik uzaklığı (DA), fibulanın posterior köşesinin tibiaya dik uzaklığı (DP) ve fibulanın anterior köşesinin tibianın anterior tüberkülüne dik uzaklığı (DT) ölçüldü. Metod 3'de; fibulanın tibiaya göre rotasyonu ölçüldü. Metod 4, DTFE redüksiyonunun bilateral aksiyel BT kesitlerinden yapılan subjektif gross-ikili değerlendirmesiydi. Buna göre, DTFE redüksiyonu anatomik redüksiyon veya malredüksiyon olarak kabul edildi. BULGULAR Yapılan radyolojik ve klinik değerlendirme sonuçlarında, distal tibiofibular eklemin anterior ölçüm parametreleri metod 1'de 1.25±1.70 mm, metod 2'de 1.61±2.94 mm olarak bulundu. Posterior ölçüm parametreleri metod 1'de 0.11±1.88 mm, metod 2'de 0.61±2.06 mm olarak bulundu. Metod 2'de DT fark değeri -0,51±2.04 olarak bulundu. Metod 2 parametreleri ile AOFAS-ağrı, AOFAS-fonksiyon, OMAS arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edildi (p<0.05). Metod 3'de rotasyon ölçüm farkı -4.41±7.64º olarak bulundu. Metod 4'e göre yapılan değerlendirmede malredüksiyon oranı %36.7 bulundu. Sindesmoz tespiti uygulanan ve uygulanmayan hastalardaki ölçümler değerlendirildiğinde, tespit uygulananlarda metod 2'deki anterior ölçüm fark değeri 2.53±3.59 mm, tespit uygulanmayanlarda 0.41±0.99 mm olarak bulundu. (p=0.03) Aynı şekilde sindesmoz vidası ile sindesmoz tespiti uygulanan hasta grubunda metod 2'deki posterior ölçüm fark değeri 1.29±2.26 mm tespit uygulanmayan hasta grubunda ise -0.29±1.39 mm olarak bulundu (p=0.04). Metod 4'de tespit uygulananlarda malredüksiyon oranı %47.1, tespit uygulanmayanlarda %23.1 olarak bulundu. (p=0.18) SONUÇ Distal tibiofibular eklem yaralanması düşünülen ayak bileği yaralanmalarında bilateral ayak bilek BT çekilmesini öneriyoruz. Fibulanın anterior köşesinin tibiaya dik uzaklığı, fibulanın posterior köşesinin tibiaya dik uzaklığı ve fibulanın anterior köşesinin tibianın anterior tüberkülüne dik uzaklığı klinik sonuçları etkilemektedir. Bu parametrelerin anatomik redüksiyonu ve tespiti önemlidir. Ayak bileği kırıklarının cerrahi tedavisinde en kritik noktalardan biri olan sindesmoz vidası yerleştirmenin ameliyatın en son aşamalarında uygulanmasından dolayı ameliyatın son anına kadar gerekli dikkat, hassasiyet ve konsantrasyonun korunması önemlidir.

OBJECTIVE The aim of this study was to determine the changes in the anatomy of the distal tibiofibular joint in operated ankle fractures and to determine the relationship between these changes and clinical outcomes. In addition, radiological and clinical results of patients with and without syndesmotic fixation were compared. METHODS 30 of 241 patients met the study inclusion criteria and underwent analysis. All patients were evaluated radiologically and clinically after a mean follow up of 37.6 month (range 18-54 month). In the radiological examination, bilateral ankle CT (injured and uninjured side) was used and AOFAS, OMAS and VAS-pain scoring were used for the evaluation of clinical results. In order to evaluate the reduction of distal tibiofibular joint with injured and uninjured ankle axial CT sections 4 methods were used.In Method 1; The distance between the most protruding anterior points of the tibia and the fibula(Aİ) and the distance between the most protruding posterior points of the tibia and fibula(Pİ) were measured. In Method 2; The perpendicular distance of the anterior corner of the fibula to the tibia (DA), the perpendicular distance of the posterior corner of the fibula to the tibia (DP) and the perpendicular distance of the anterior corner of the fibula to the anterior tubercle of the tibia(DT) were measured. In Method 3; Rotation of the fibula relative to the tibia was measured. Method 4 was a subjective gross-dual evaluation of DTFJ reduction from bilateral axial CT sections. According to this, DTFJ reduction was considered as anatomical reduction or malreduction. RESULTS In the radiological and clinical evaluation results, the anterior measurement parameters of the distal tibiofibular joint were found as 1.25±1.70 mm in method 1 and 1.61±2.94 mm in method 2. The posterior measurement parameters were found as 0.11±1.88 mm in method 1 and 0.61±2.06 mm in method 2. DT measurement difference -0.51±2.04 mm was found in metod 2. A statistically significant relationship between the parameters of the method 2 and the AOFAS-pain, AOFAS-function, and OMAS was found (p<0.05). In Method 3, rotation measurement difference was found as -4.41 ± 7.64 º. In the evaluation according to Method 4, the rate of malreduction was found as %36.7. The measurements of patients with and without syndesmotic fixation were evaluated. In the patient group with syndesmotic fixation, the anterior measurement difference in method 2 was found as 2.53±3.59 mm and also in the patient group without syndesmotic fixation was found as 0.41±0.99 mm. (p=0.03) İn the same way, in the patient group with syndesmotic fixation the posterior measurement difference in method 2 was found as 1.29±2.26 mm and also in the patient group without syndesmotic fixation was found as -0.29±1.39 mm. (p=0.04) In the subjective evaluation using Method 4, the rate of malreduction in the patient group with syndesmotic fixation was found as %47.1, in the patient group without syndesmotic fixation was found as %23.1 (p=0.18). CONCLUSION We suggest bilateral ankle CT in ankle injuries thought to be with a distal tibiofibular joint injury. The perpendicular distance of the anterior corner of the fibula to the tibia, the perpendicular distance of the posterior corner of the fibula to the tibia and the perpendicular distance of the anterior corner of the fibula to the anterior tubercle of the tibia affect the clinical results, anatomical reduction and fixation of these parameters is important. One of the most critical points in the surgical treatment of ankle fractures is the syndesmotic screw fixation at the last stages of surgery, therefore it is important to maintain the necessary attention, sensitivity and concentration until the end of the operation.