Geç Modern Osmanlı'da informal kadın eğitimi

Abstract

Geç Modern Dönemde Osmanlı'da İnformel Kadın Eğitimi" adlı tez konusu Osmanlı coğrafyasında 1789-1923 zaman dilimi arasında İnformal eğitim gören kadınları araştırmayı hedeflemektedir. Osmanlı'da kadın eğitimi dendiğinde akla çoğunlukla modern okullar, buralardan mezun olanların sayısı, ve müfredat yapısı gelmektedir. Bu yaklaşım, çok sayıda hatırat sahibinin ve yabancı gezginin anlattıklarına ters düşmektedir. Örgün okullara devam etmeden ilim tahsil eden, enstrüman, yabancı dil öğrenen kadınların varlığı bu anlatılarda geçmektedir. Pek çok kız çocuğu örgün eğitim veren okullara devam etmekle beraber, aile bireylerinden, hocalardan hususi dersler de görmüştür. Yahut sadece hususi eğitim alan bireyler vardır. Sanat eğitimi, dini ilimler, zanaatkarlık, müzik konularında birebir eğitim alanların sayısı da azımsanmayacak kadar fazladır. Gerek dini ilimler, gerek sanat dallarına dair öğrenim alanların ve bildiğimiz manada okullar dışında dersler görenlerin kimliğini ortaya çıkarmak, bu esnada yaşanan gelişmeler ve düalizm tezin ele aldığı meselelerdendir. Çalışmanın neticesinde informal eğitimin sanılandan ziyade yaygın, niteliğinin yüksek olduğu görülmüştür.he thesis titled "Informal Women's Education in the Late Modern Period in the Ottoman Empire" aims to investigate women who received informal education in the Ottoman geography between 1789-1923. When it comes to women's education in the Ottoman Empire, the first things that come to mind are usually modern schools, the number of graduates from these schools, and the curriculum structure. This approach contradicts the accounts of many memoirists and foreign travelers. These narratives mention women who pursued knowledge, learned instruments, and foreign languages without attending formal schools. Many girls attended formal schools, while also receiving private lessons from family members and teachers. There were also individuals who only received private education. The number of those who received one-on-one education in arts, religious sciences, craftsmanship, and music was quite significant. Identifying the identities of those who studied religious sciences and arts outside of formal schools, along with the developments and dualism experienced during this period, are among the issues addressed by the thesis. The study concludes that informal education was more widespread and of higher quality than previously thought.