LİSE ÖĞRETMENLERİNİN FATİH PROJESİ’Nİ UYGULAMAYA YÖNELİK TEKNOLOJİK PEDAGOJİK ALAN BİLGİSİ YETERLİLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bilişim teknolojilerinde meydana gelen gelişmeler, öğrenme ve öğretme süreçlerinin etkililiğini artırmak için yeni fırsatları ortaya çıkarmaktadır. Millî Eğitim Bakanlığı eğitim ve öğretimin kalitesini artırmak adına okulları, yeni teknolojik araç gereçlerle donatmaktadır. Bu süreçte, Fırsatları Artırma ve Teknolojiyi İyileştirme Projesi (FATİH), eğitimde fırsat eşitliğini sağlamak ve okulların teknolojik alt yapısını iyileştirmek suretiyle derslerde bilgi ve iletişim teknolojilerinin (BİT) verimli bir şekilde kullanılmasını gerçekleştirerek eğitimin niteliğini artırmak için uygulamaya koyulan bir projedir. Bu projenin başarıya ulaşması dağıtılan teknolojilerin etkili ve verimli bir biçimde kullanılmasına bağlıdır. Bu açıdan öğretmenlerin alan bilgileri, pedagoji bilgileri ve teknoloji bilgilerini birlikte kullanma yeterlilikleri önem taşımaktadır. Bu araştırma, FATİH projesi kapsamında pilot olarak belirlenen okullarda görev yapan öğretmenlerin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) yeterliliklerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubu, Adıyaman il merkezindeki 17 ortaöğretim kurumunda görev yapmakta olan, 107’si kadın, 338’si erkek olmak üzere toplamda 445 öğretmen oluşturmaktadır. Veriler, Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizlerde betimsel istatistikler, İlişkisiz örneklemler için t-testi ve tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, erkek öğretmenlerin kadın öğretmenlere göre, 30 yaş altı öğretmenlerin, 41-45 yaş aralığındaki öğretmenlere göre, bilgisayara sahip olanların olmayanlara göre, günde 1 saatten çok bilgisayar kullananların, 1 saatten az kullananlara göre, bilgisayarı kullanabilme düzeyi yüksek olanların, kullanma düzeyi düşük olanlara göre TPAB yeterlik algılarının anlamlı olarak daha yüksek olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar birlikte dikkate alındığında bilgisayara erişim olanağı ve bilgisayarı kullanma süresi ve düzeyi arttıkça, öğretmenlerin TPAB öz-yeterlik algılarının da daha yüksek olduğu görülmektedir. Öğretmenlerin öğrenme-öğretme sürecinde TPAB modelinden yararlanabilmeleri için gerekli teknolojik olanakların sağlanmasının ve bu teknolojileri etkili ve verimli bir biçimde kullanmaya yönelik bilgi, becerileri kazandıracak ve öğretmenlerin etkin olumlu deneyimleri yaşamalarının sağlanacağı eğitimlerin düzenlenmesinin fayda sağlayabileceği söylenebilir.