Kombine tedavi (eksenatid,metformin ve SGLT-2 inhibitörü) kullanmasına rağmen glisemik kontrol sağlanamayan Tip 2 Diabetes Mellitus tanılı hastaların tedavisine bazal insülin veya gliklazid eklenmesinin etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Abstract

ÖZET KOMBİNE TEDAVİ (EKSENATİD, METFORMİN VE SGLT-2 İNHİBİTÖRÜ) KULLANMASINA RAĞMEN GLİSEMİK KONTROL SAĞLANAMAYAN TİP 2 DİABETES MELLİTUS TANILI HASTALARIN TEDAVİSİNE BAZAL İNSÜLİN VEYA GLİKLAZİD EKLENMESİNİN ETKİSİNİN RETROSPEKTİF OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ Bu retrospektif çalışma; eksenatid, metformin ve SGLT-2 inhibitörü ile kombine tedavi uygulanmasına rağmen glisemik kontrol sağlanamayan Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tanılı bireylerde, tedaviye eklenen bazal insülin veya gliklazidin 6 aylık dönemde etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Diyabet Obezite polikliniğinde kombine tedaviye ek bazal insülin ya da gliklazid ile takip edilen toplam 60 hasta dahil edilmiştir. Katılımcıların yarısı bazal insülin, diğer yarısı ise gliklazid tedavisi eklenen hastalardan oluşmaktadır. Hastaların HbA1c, glukoz, C-peptid, lipid profili ve vücut ağırlığı gibi metabolik parametreleri tedavi öncesi ile tedavi sonrası 3. ve 6. aylarda değerlendirilmiştir. Bulgular, her iki tedavi seçeneğinin glisemik parametrelerde klinik açıdan anlamlı iyileşmeler sağladığını göstermektedir. HbA1c ve açlık glukoz düzeylerinde her iki grupta da düşüş izlenmiş, ancak bu değişiklikler gruplar arası istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Lipid profili açısından değerlendirildiğinde LDL, HDL, trigliserid ve total kolesterol düzeylerinde anlamlı fark bulunmamıştır. C-peptid düzeylerinde anlamlı bir değişim izlenmemesi pankreatik ?-hücre rezervinin kısa vadede stabil kaldığını düşündürmektedir. Ayrıca, her iki grupta da vücut ağırlığında belirgin bir artış olmamış, bu durum daha önce başlanmış olan eksenatid tedavisinin etkisine atfedilmiştir. ? Sonuç olarak, eksenatid, metformin ve SGLT-2 inhibitörü ile kombine tedaviye rağmen glisemik kontrol sağlanamayan T2DM'li hastalarda, hem bazal insülin hem de gliklazid etkili tedavi alternatifleri olarak değerlendirilmektedir. Ancak aralarında anlamlı fark olmaması nedeniyle ilaç seçimi yapılırken hastanın bireysel klinik özellikleri, yaşam tarzı ve hipoglisemi riski dikkate alınmakla birlikte tedavi kişiselleştirilmelidir. Anahtar Kelimeler: Gliklazid, bazal insülin, glisemik kontrol, Tip 2 DiyabetABSTRACT RETROSPECTIVE EVALUATION OF THE EFFECT OF ADDING BASAL INSULIN OR GLICLAZIDE TO THE TREATMENT OF PATIENTS DIAGNOSED WITH TYPE 2 DIABETES MELLITUS WHO FAILED TO ACHIEVE GLYCEMIC CONTROL DESPITE COMBINED THERAPY WITH EXENATIDE, METFORMIN, AND AN SGLT-2 INHIBITOR This retrospective study aims to compare the effects of adding basal insulin or glipizide to treatment in individuals diagnosed with type 2 diabetes mellitus (T2DM) who have failed to achieve glycemic control despite combined treatment with exenatide, metformin, and an SGLT-2 inhibitor over a 6-month period. The study included a total of 60 patients who were followed up with basal insulin or glipizide added to combination therapy at the Endocrinology and Metabolic Diseases Diabetes Obesity Clinic of Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital. Half of the participants received basal insulin, while the other half received glipizide therapy. Patients' metabolic parameters, such as HbA1c, glucose, C-peptide, lipid profile, and body weight, were evaluated before treatment and at 3 and 6 months after treatment. The findings show that both treatment options provided clinically significant improvements in glycemic parameters. Decreases in HbA1c and fasting glucose levels were observed in both groups; however, these changes did not reach statistical significance between groups. When evaluated in terms of lipid profile, no significant differences were found in LDL, HDL, triglyceride, and total cholesterol levels. The absence of significant changes in C-peptide levels suggests that pancreatic ?-cell reserves remained stable in the short term. In addition, there was no significant increase in body weight in either group, which was attributed to the effect of exenatide treatment that had been started earlier. ? In conclusion, basal insulin and glipizide are considered effective treatment alternatives in patients with T2DM who cannot achieve glycemic control despite combination therapy with exenatide, metformin, and an SGLT-2 inhibitor. However, since there is no significant difference between them, treatment should be personalized, taking into account the patient's individual clinical characteristics, lifestyle, and risk of hypoglycemia when selecting a medication. Keywords: Gliclazide, basal insulin, glycemic control, Type 2 Diabetes