Covid-19 Döneminde Kentsel Ve Kırsal Alanlarda Yaşayan Bireylerin Beslenme Alışkanlıkları

Abstract

Amaç: Bu çalışma, COVID-19 döneminde kentsel ve kırsal kesimlerin beslenme alışkanlıklarını ve bu alışkanlıkları etkileyen faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Nisan-Mayıs 2021 tarihleri arasında gerçekleştirilen bu tanımlayıcı kesitsel çalışma, çevrimiçi olarak 385 kırsal ve 385 kentsel kesimde yaşayan toplam 770 kişi ile yürütülmüştür. Bulgular: Kırsaldan kente doğru Akdeniz diyet skorları 1,14 birim azalmıştır (ß=-1,14±0,39, P=0,003). Akdeniz diyet skoru, kentsel bölgede yaşayan bireylerde (28,07±4,74) , kırsal bölgede yaşayan bireylere göre daha düşük (29,73±5,4) olduğu saptanmıştır (p=0,001). COVID-19 geçirme oranı kırsala (%18,4) kıyasla kentsel (%24,2) yaşam alanında daha yüksektir (p=0,058). Akdeniz diyet skoru puanları, bekarlarda evlilere göre 1,37 puan daha düşüktür, evli bireylerin Akdeniz diyetine daha yüksek uyum sağladığı görülmüştür (ß=-1,369±0,39, P=0,001). Ayrıca, kentsel bölgede yaşayan bireylerin kronik hastalık sıklığının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Bu çalışmada, kırsal ile kentsel bölgelerde yaşayan bireylerin beslenme alışkanlıkları arasında farklılıklar olduğunu göstermektedir. Kırsal ve kentsel bölgeler arasındaki beslenme farklılıkları ve sağlık durumuna odaklanarak, yerel hükümetler, sağlık kuruluşları ve sivil toplum kuruluşları işbirliği yaparak beslenme farkındalığını artıracak ve toplum sağlığını iyileştirecek projeler ve eğitimler geliştirmelidir.Aim: The purpose of this study is to examine the dietary habits of urban and rural areas during the COVID-19 period and the factors influencing these habits. Method: This descriptive cross-sectional study was conducted online with a total of 770 individuals, 385 from rural areas and 385 from urban areas, between April and May 2021. Results: The Mediterranean diet scores decreased by 1.14 units from rural to urban areas (ß=-1.14±0.39, P=0.003). The Mediterranean diet score was found to be lower in individuals living in urban areas (28.07±4.74) compared to those residing in rural areas (29.73±5.4). The rate of COVID-19 infection was higher in urban (24.2%) compared to rural areas (18.4%) (p=0.058). The scores of the Mediterranean diet were 1.37 units lower in singles compared to married individuals, indicating a higher adherence to the Mediterranean diet among the married (ß=-1.369±0.39, P=0.001)). Additionally, a higher frequency of chronic diseases was observed among individuals living in urban areas. Conclusions: This study indicates differences in dietary habits between individuals residing in rural and urban areas. Focusing on these nutritional disparities and the health status between rural and urban regions, collaborative efforts among local governments, health institutions, and civil society organizations should aim to develop projects and educational programs enhancing nutritional awareness and improving community health.