Dijital Çağda Hikâye Anlatıcılığını Yeniden Tanımlamak: Sürükleyici Deneyimler

Abstract

Dijitalleşme ve tekniğin olanaklarıyla birlikte hikâye anlatımının sınırları genişlemiş; salt olarak görsel-işitsel olanın konumu, deneyime farklı duyuların dâhil edilmesiyle derinleştirilmiştir. Sürükleyici deneyimler, çeşitli tür ya da biçimlerde kendini var eden ve pekiştiren bir alan olarak yayılım göstermekte olup izleyici/alımlayıcı/kodaçan/katılımcı/deneyimleyici/eyleme çağırılanın fiziksel ve ruhsal yolculuğunun aşkınlık seviyesine erişmesine aracılık etmek üzere sürekli evrilmiştir. Çalışma kapsamında sürükleyici deneyimlerin hikâye anlatımını nasıl ve ne şekilde değişip dönüştürdüğünün, izleyicinin gelenekselden nasıl ayrıştığının ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda veriler nitel araştırma yöntemlerinden biri olan doküman taraması ile elde edilmiş ve Türkçe dilinde yazılan kısıtlı kaynak varlığı zenginleştirilmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgular, hikâye anlatıcılığının teknolojinin sunduğu olanaklarla evrimleşerek yeni bir boyut kazandığını ortaya koymaktadır. Buna ek olarak dijital çağ ile birlikte hikâye anlatıcılığının dönüşümü, yaratıcı sektörlerin yanı sıra bireylerin öğrenme, empati geliştirme ve anlam yaratma süreçlerinin de önemli bir potansiyel taşımakta olduğu söylenebilir.

With advancements in digitization and technological capabilities, the boundaries of storytelling have expanded, and the significance of purely audiovisual elements has been enhanced by integrating multiple sensory dimensions. Consequently, immersive experiences have emerged as a distinct domain, reinforced across various genres and formats, and have continued to evolve to facilitate the transcendence of physical and psychological journeys undertaken by the viewer, participant, experiencer, receiver, codebreaker, or agent of action. This study aims to elucidate how immersive experiences redefine and transform storytelling modalities and to determine how audiences diverge from conventional paradigms. To this end, data were obtained through document analysis- a qualitative research method- to address the scarcity of Turkish-language resources on the subject. The findings indicate that storytelling has evolved into a new dimension through opportunities afforded by technological advancements. Furthermore, this transformation of storytelling in the digital age holds significant potential not only for the creative industries but also for processes such as individual learning, empathy development, and meaning-making.