Lokal ileri meme kanserlerinde moleküler alt tiplere göre neoadjuvant kemoterapi yanıtını öngörmede ADC değerleri ile diğer MRG parametrelerinin katkısının ve radyolojik-patolojik korelasyonunun değerlendirilmesi

Abstract

Meme kanseri, kadınlarda en sık görülen malignitelerden biri olup, mortalite açısından da ön plandadır. Doğru ve zamanında yapılan görüntüleme, tedavi planlaması ve cerrahi yaklaşım açısından kritik öneme sahiptir. Günümüzde neoadjuvan kemoterapi (NAKT) uygulanan olgularda tedaviye yanıtı değerlendirmek amacıyla dinamik kontrastlı meme manyetik rezonans görüntüleme (MRG), yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma, neoadjuvan kemoterapi sonrası radyolojik tam yanıt (rCR) ile patolojik tam yanıt (pCR) arasındaki uyumu değerlendirmeyi ve MRG'nin tanısal doğruluğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, retrospektif olarak yürütülmüştür. Etik kurul onayının ardından kliniğimizde ve dış merkezde tru-cut biyopsi ile meme kanseri tanısı alan 18 yaş üstü kadın hastalar taranmış, neoadjuvan kemoterapi öncesi ve sonrası MRG'si bulunan hastalar seçilmiştir. Neoadjuvan kemoterapi sonrası tüm hastalara farklı cerrahi operasyon yaklaşımları uygulanmış ve hastaların patoloji verileri tekrar değerlendirilmiştir. Neoadjuvan kemoterapi öncesi ve sonrası MRG bulguları, biyopsi örneklerindeki ve post-op spesimendeki patoloji sonuçları ile karşılaştırılarak duyarlılık, özgüllük ve kestirim değerleri hesaplanmıştır. Radyolojik ve patolojik yanıt arasındaki uyum değerlendirilmiş, ayrıca radyolojik tam yanıt bulunan hastalar ve patolojik değerlendirme sonucunda saptanan tümör varlığı arasındaki uyumsuzluk durumları analiz edilmiştir. Toplam 115 kadın hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 51,02 ± 11,72 yıl olarak bulunmuştur. Çalışma kapsamındaki hastaların hepsi kadındır ve yaş aralığı 31 ile 80 arasındadır. Histopatoloji sonuçlarına göre tümörlerin %80,9'u invaziv karsinom olarak saptanmıştır. Moleküler subtip dağılımında Luminal B öne çıkmıştır. Tam patolojik yanıt gösteren 42 hastadan 37'si MRG ile tam yanıt, tam olmayan patolojik yanıt gösteren 73 hastadan ise 58'i tam olmayan radyolojik yanıt olarak bulunmuştur. MRG'nin pCR tahminindeki duyarlılığı %79,4; özgüllüğü %88,1; pozitif kestirim değeri %92,1; negatif kestirim değeri ise %71,2 olarak hesaplanmıştır. Araştırmamız sonucunda, neoadjuvan kemoterapi sonrası yapılan meme MRG'nin, patolojik tam yanıtı tahmin etmede yüksek doğruluk sunduğu görülmüştür. Radyolojik ve patolojik yanıt arasında anlamlı bir uyum saptanmıştır. Cerrahi öncesi MRG'nin patolojik yanıtı öngörme gücü klinik karar desteği açısından yeterli bulunmuştur. Bununla birlikte, MRG değerlendirmesinde; moleküler alt tip, histolojik derece, tümör morfolojisi ve uygulanan neoadjuvan kemoterapi rejimi gibi faktörler göz önüne alınmalı, yanlış pozitiflik ve yanlış negatiflik ihtimaline karşı dikkatli yorumlama yapılmalıdır. Sonuç olarak, MRG neoadjuvan kemoterapi sonrası tedavi yanıtını değerlendirmede yüksek doğruluk oranlarına sahip güvenilir bir yöntemdir. Ancak özellikle patolojik tam yanıt beklentisi olan hastalarda, MRG bulguları dikkatle yorumlanmalı, gerekirse histopatolojik doğrulamalar ile desteklenmelidir. Anahtar Kelimeler: meme kanseri, kontrastlı manyetik rezonans görüntüleme, difüzyon ağırlıklı görüntüleme, neoadyuvan kemoterapi, radyolojik yanıtBreast cancer is one of the most common malignancies among women and remains a leading cause of cancer-related mortality. Accurate and timely imaging plays a critical role in treatment planning and surgical decision-making. Today, dynamic contrast-enhanced breast magnetic resonance imaging (MRI) is widely used to evaluate response to neoadjuvant chemotherapy (NACT). This study aims to assess the concordance between radiologic complete response (rCR) and pathologic complete response (pCR) following neoadjuvant chemotherapy and to evaluate the diagnostic performance of MRI. This retrospective study included female patients over the age of 18 who were diagnosed with breast cancer via tru-cut biopsy at our institution or external centers and had both pre- and post-neoadjuvant chemotherapy breast MRI examinations. All patients underwent various surgical interventions after neoadjuvant chemotherapy, and their pathological data were re-evaluated. Pre- and post-neoadjuvant chemotherapy MRI findings were compared with both core biopsy and postoperative histopathologic results to calculate sensitivity, specificity, and predictive values. Concordance between radiologic and pathologic responses was analyzed, and discrepancies between radiologic complete response and residual tumor on pathology were specifically investigated. A total of 115 female patients were included in the study, with a mean age of 51.02± 11.72 years (range: 31–80). Histopathological examination revealed invasive ductal carcinoma in 80.9% of cases. The most common molecular subtype was Luminal B. Of the 42 patients who achieved pCR, 37 showed rCR on MRI. Among the 73 patients without pCR, 58 were also correctly identified as non-responders radiologically. The sensitivity, specificity, positive predictive value (PPV), and negative predictive value (NPV) of MRI in predicting pCR were calculated as 79.4%, 88.1%, 92.1%, and 71.2%, respectively. Our findings demonstrate that breast MRI provides high diagnostic accuracy in predicting pCR after neoadjuvant chemotherapy. A significant concordance was observed between radiologic and pathologic response assessments. MRI was found to be sufficiently reliable in estimating pathological response prior to surgery and may support clinical decision-making. However, factors such as molecular subtype, histologic grade, tumor morphology, and chemotherapy regimen should be considered during MRI interpretation. The possibility of false-positive and false-negative findings necessitates cautious evaluation, particularly in patients expected to achieve pCR. Keywords: breast cancer, contrast-enhanced magnetic resonance imaging, diffusion weighted imaging, neoadjuvant chemotherapy, radiologic respon