ARISTOTELESÇI SISTEMDE PRATIK SANATLAR BAĞLAMINDA TEORI VE PRATIK İLIŞKISI

Abstract

Aristotelesçi bilimler sınıflandırmasının en tepesinde, saf nedenler ve ilk ilkeler-le birlikte saf formları (Tanrı, türsel form, göksel varlıklar ve görüsel akıl) elealan metafizik durur. Onun altında hareket etmeyen ve birincil tözlerden ayrı varolamayan nesneleri inceleyen matematik vardır. Bir “doğa metafiziği” olarakadlandırılabilecek fizik bilimi ise hareketin ilkesini kendisinde taşıyan birinciltözleri ve maddeden ayrı var olamayan formları a priori olarak ele alır. Bu üç te-orik bilimi üretici sanatlar takip eder. Üretici sanatlar ise deneyime dayanan pra-tik bileşene ve en nihayetinde fiziğin ilkelerine dayanan teorik bileşene sahiptir.Aynı şey pratik sanatlar için de geçerlidir. Onların pratik bileşenleri deneyime,teorik bileşenleri ise, kendisine fiziğin teorilerini model alan politikanın ilke-lerine dayanır. Bu makale politika, pratik sanatlar ve fizik arasındaki ilişkininkurallılığını açıklamaya çalışmaktadır.