The place of Jean le Bel and Jean Froissart in Late Medieval European historiography

Abstract

The Late Middle Ages has often received less attention from historians due to its deviation from the idealized concept of the Middle Ages. As a result, the history and studies of the Late Middle Ages have mostly played a transitional role between the Early Modern-Renaissance and High Middle Ages studies. However, this situation changed with the Romantic historians of the 19th century, who shifted the focus to the Late Middle Ages, increasing interest in its history and historiography. The Late Middle Ages began to be studied not just as a transitional period or a precursor to the next era, but as an independent period in its own right. With the rise of studies on the history and historiography of the Late Middle Ages, the names of Jean le Bel and Jean Froissart have come to the forefront. These two Continental European writers became representatives of the evolving and changing historiography of the period, and their narratives deeply influenced Late Middle Ages historiography. Both writers, with their unique narrative styles and professional backgrounds, held a distinct position in Late Middle Ages historiography compared to the ideal medieval chroniclers. In this regard, Jean le Bel and Jean Froissart constructed significant narratives that serve as exemplary cases in the examination of Late Medieval historiography, both through their lives and their literary productions. Nevertheless, these figures not only distinguish themselves through the narratives they formulated, but also illuminate the evolving perception of the historian and the writer, owing to lives that diverged from the conventional image of the historian up to that period.Geç Orta Çağ Avrupası, bu dönemi çalışan tarihçiler için ideal Orta Çağ algısından uzak görülmesi sebebiyle genellikle daha az ilgi görmüş bir zaman dilimi olmuştur. Bu nedenle Geç Orta Çağ tarihi ve çalışmaları, Erken Modern-Rönesans ile Yüksek Orta Çağ çalışmaları arasında geçiş görevi üstlenmiştir. Ancak bu durum XIX. yüzyıl Romantik tarihçilerinin Geç Orta Çağ’a olan ilgileri ile değişmiş ve Geç Orta Çağ tarihine ve tarihyazımına yönelik araştırmalar artmıştır. Geç Orta Çağ artık sadece bir geçiş veya sonraki dönemin hazırlayıcısı olarak değil başlı başına bir dönem olarak incelemeye alınmıştır. Geç Orta Çağ tarihine ve tarihyazımına dair çalışmaların artmasıyla birlikte Jean le Bel ve Jean Froissart isimleri ön plana çıkmıştır. Kıta Avrupalı bu iki yazar bu dönemde değişmekte ve gelişmekte olan tarihyazımının birer temsilcisi olmuş ve kurdukları anlatı ile Geç Orta Çağ tarihyazımını derinden etkilemişlerdir. Her iki ismin de ideal Orta Çağ yazarlarından farklı bir çizgide anlatım tarzına sahip olmaları ve mesleki geçmişleri onları Geç Orta Çağ tarihyazımında farklı bir yere yerleştirmiştir. Bu doğrultuda Jean le Bel ve Jean Froissart hem hayatları hem de eserleriyle Geç Orta Çağ tarihyazımı incelemelerinde örnek teşkil eden önemli anlatılar kurmuştulardır. Ancak bu iki isim sadece kurdukları anlatımlarla değil o döneme kadar bilinen tarihçi portesinin dışındaki yaşamlarıyla da değişen tarihçi ve yazar algısını bizlere göstermektedirler.