Cumhuriyet Dönemi Türk öykücülüğünde (1923-1950) anlatıcı problemi

Abstract

Bu çalışmada Cumhuriyet dönemi Türk öykücülüğü anlatıbilimin iki temel kategorisi olan kip ve ses kategorileri etrafında değerlendirilmektedir. Bunun için, Cumhuriyet dönemi öykü yazarları arasından 19 isim seçilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde kip kategorisini oluşturan odaklanma ve bilinç sunumunun teorik çerçevesi çizilmiş, ardından bu çerçevede öyküler incelenmiştir. İkinci bölümde ise anlatıcı ve anlatıcıya ilişkin sorunlar üzerinden anlatısal ses sorunları için teorik bir altyapı oluşturulmuş, daha sonra seçilen öyküler bu bağlamda değerlendirilmiştir. Sonuçta Cumhuriyet dönemi öykülerinde anlatıcıların öykülerde çeşitli biçimlerde baskın ve görünür hâle geldiği değerlendirilmiştir.

In this study, Turkish storytelling in the republican period is evaluated around the two main categories of narratology, namely, mode and sound. For this, 19 names were chosen from among the republican period story writers. In the first part of the study, the theoretical framework of focusing and presentation of consciousness, which constitutes the modal category, was drawn, and then the stories were examined within this framework. In the second part, a theoretical basis for narrative sound problems was created over the problems of the narrator and the narrator, and then the selected stories were evaluated in this context. As a result, it was evaluated that the narrators of the stories of the republican period became dominant and visible in various ways.