Makula deliği cerrahisinin uzun dönem sonuçları: Cerrahi tekniklerin görsel ve anatomik iyileşme üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışma, tam kat makula deliği (TKMD) cerrahisinde uygulanan ters iç limitan membran (İLM) flep, temporal ters İLM flep ve İLM soyma cerrahi tekniklerinin 12 aylık takip süresince anatomik ve fonksiyonel sonuçlarını karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Üç farklı cerrahi teknikten biriyle pars plana vitrektomi (PPV) uygulanan 46 hastanın 46 gözü retrospektif olarak analiz edildi. Preoperatif ve postoperatif en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), göz içi basıncı (GİB) ve spektral domain optik koherens tomografi (SD-OKT) ile elde edilen dış limitan membran (DLM) ve elipsoid zon (EZ) bütünlüğü değerlendirildi. Regresyon analizi ile final EİDGK'yi etkileyen faktörler belirlendi. Bulgular: EİDGK tüm gruplarda arttı (p<0,05); İLM soyma, nihai görsel sonuçlarda daha iyi başarı sağladı (p=0,02). DLM defekti tüm gruplarda azaldı; en düşük rezidüel defekt ve en yüksek tam restorasyon İLM soyma grubunda izlendi (%94,4; p=0,008). EZ defekti de azaldı ancak gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p=0,14); tam restorasyon en sık İLM soyma grubunda izlense de anlamlı değildi (%72,2; p=0,29). Hem DLM hem de EZ defekt uzunlukları EİDGK ile negatif korelasyon gösterdi (r=0,555, r=0,499; p=0,0001). Regresyonda ileri evre, düşük preop EİDGK, daha büyük delik çapları, geniş koroidal hipertransmisyon ve daha uzun DLM/EZ defektleri daha kötü sonuçlarla ilişkili bulundu (tümü p<0,05). Komplikasyon ve nüks oranları benzerdi (p>0,05). Sonuç: Üç teknik yüksek anatomik ve görsel başarı sağladı, ancak İLM soyma 12. ayda üstün bulundu. Küçük rezidüel DLM/EZ defektleri daha iyi görsel prognozla ilişkiliydi. İleri evre ve geniş morfolojik parametreler görsel sonuçları olumsuz etkiledi. Teknik seçimi hasta özellikleri ve cerrahın deneyimine göre bireyselleştirilmelidir.

Purpose: This study aimed to compare the 12-month anatomical and functional outcomes of three surgical techniques used in full-thickness macular hole (FTMH) surgery: the Inverted internal limiting membrane (ILM) Flap, temporal inverted ILM flap, and ILM peeling techniques. Methods: A total of 46 eyes from 46 patients who underwent pars plana vitrectomy (PPV) using one of the three techniques were retrospectively analyzed. Best-corrected visual acuity (BCVA), intraocular pressure (IOP), and integrity of the external limiting membrane (ELM) and ellipsoid zone (EZ) as measured by spectral-domain optical coherence tomography (SD-OCT) were evaluated pre- and postoperatively. Regression analysis was used to identify factors affecting final BCVA. Results: BCVA improved in all groups (p<0.05); ILM peeling achieved better final visual outcomes (p=0.02). ELM defects decreased in all groups, with lowest residual defect and highest complete restoration in ILM peeling group (94.4%; p=0.008). EZ defects also declined without significant intergroup difference (p=0.14); complete restoration was most frequent in ILM peeling although not significant (72.2%; p=0.29). Both ELM and EZ defect lengths correlated negatively with BCVA (r=0.555, r=0.499; p=0.0001). Regression showed advanced stage, lower preop BCVA, larger hole diameters, wider choroidal hypertransmission, and greater ELM/EZ defects predicted worse outcomes (all p<0.05). Complications and recurrences were similar (p>0.05). Conclusions: All techniques achieved high closure and visual gain, but ILM peeling was superior at 12 months. Smaller residual ELM/EZ defects predicted better vision, while advanced stage and large morphologic parameters were negative prognostic factors. Surgical choice should be individualized to patient and surgeon factors.