DEFTER-I MUSIKI NO#7716

Abstract

The manuscripts including the lyrics forming the repertory of the Turkish music are called as lyric codices. It has a great value to investigate and examinate these lyric codices systematically and seriously, which are the sources of Turkish music education, and play an important role in conveying old lyrics to present days. Because the current value of Turkish music will only be possible if it is investigated and searched. Registered with 7716 number in Konya public library, the Defter-i Mûsikî has been evaluated for this purpose. This collection has been originally located and constructed by makams that the compositions are classified with them. It attracts an attention as a small reflection of The Ottoman music accepted as a makam music with its hundreds of makams and the lyrics spoken with makams. It can be seen that the works of Hodja Abdulkadir were first placed in the Mecmua. This is due to the tradition of linking music to Hodja Abdulkadir. In this way the author referenced the Hodja Abdulkadir as an attitude of our music tradition at the beginning of the work.

Türk müzik repertuvarını oluşturan güftelerin toplandığı eserler güfte mecmuaları olarak isimlendirilmektedirler. Türk müzik eğitiminin kaynaklarından olan ve eski güftelerin günümüze ulaşmasında önemli bir rol oynayan bu mecmuaların sistemli ve ciddi bir şekilde araştırılması ve incelenmesi ise büyük değer taşımaktadır. Zira Türk müziğinin mevcut değeri ancak bulunduğu kaynakların inceleme ve araştırılması, gün yüzüne çıkarılması ile mümkün olacaktır. Konya İl Halk Kütüphanesi'nde 7716 numara ile kayıtlı olan mûsikî defteri de bu amaçla değerlendirilmiştir. Tek nüsha olarak bulunan eser makamlara göre tasnif edilmiş bestelerden oluşmaktadır. Eser, söylenecek sözlerin makamlarla dile getirildiği ve yüzlerce makamıyla bir makam müziği olarak kabul edilen Osmanlı-Türk mûsikîsinin küçük bir yansıması olarak dikkat çekmektedir. Mecmuada Hoca Abdülkadir’in eserlerine öncelikle yer verildiği görülmektedir ki bu durumun müzik geleneğimizin bir tavrı olarak, hocanın üstâd kabul edilmesi, müziğimizi ona bağlamanın âdet olması gerçeğinden hareketle yapıldığını göstermektedir. Bu şekilde müellif, mûsikî geleneğimizin bir tavrı olarak eserin başlangıcında Hoca Abdülkadir’e de atıfta bulunmuştur.